I am jay, a pinoy expat... This is my story...

Home » Archives » 06. September 2006

Simple pleasures

September 6, 2006

  It's 3 in the morning when I heard Lela cried. It's the usual time for me or my wife to feed her. Since I am quite in control of my time at working hours, it's my task to feed her at dawn. Ella has to take a good rest after a long day at work and long commute. Though sometimes I complain to take a break… Ella will just tell me that she's been taking care of Lela since conception and it's about time for me to take care of her until her 9th month… How smart (hahaha!). I know it's a joke! What else can I do???

Like most dads, I am always amazed about taking care of my daughter. I just thought that she's an angel. It's not that I am being unfair to my first born (Josh). Of course, I love him so much. But the thought of seeing her growing and learning new tricks makes me think that I am cool.

I remember going on her second month that she can't sleep that I had to cuddle her all night. The following night, I had to lie in bed with her in my arms. She slept. Then I realized later on that she just like to sleep that way. That was her first trick and she's still doing it sometimes.

Now, Lela learns to smile and a new trick brewing. Makes me wonder sometimes that she may have known we need her smiles after a long hard day specially with Ella. Adding up the joy that Josh is giving us despite his being terrible most of the time. Wow, it's heaven on earth, I tought. We can just stare at her smiling and all the troubles the day has brought seem to vanish…

I was awaken by her cries 3 o'clock this morning. At first I was pretending I didn't heard a thing and hoping that Ella will take her turns… But the usual happens. I took off and prepared her milk… Lela didn't want a feed. She just smiled like she's pretending that she didnt wake me up.

It was a trick of course… but these simple pleasures give us assurance that no matter how hard life is, everything will go out fine.

Thanks, Lela…

Posted by iamjay at 12:24 pm | permalink | Add comment

Zagu

Nagtext sa kin si tukog nung isang linggo… "bro dadating si LJ sa sabado…"

Ah si LJ…

Si Lovejoy, kapatid ni tukog. Di ko maalala kung ano tawag namin sa kanya. Isa din sya sa pasimuno ng munting prat namin noon. Naalala ko, sya pala yung nagsketch ng coat of arms ng prat. Medjo magaling din kasi gumuhit si LJ.

Rakista. Naalala ko paborito nyang kanta ang sweet child of mine ng guns and roses. Isa din sya sa nagturo sa amin ng iba't ibang kamunduhan at kalokohan. Magrolyo ng RP, mag hithit ng RP, mamboso, at magkunwari.

Naalala ko, minsan lasing na lasing yung bagong dating na sis namin galing marawi. Lahat kami nasa hostel ni tukog. Syempre, kapatiran. Pinunasan at binihisan namin si sis. Sabi nya, "Bro, asikasuhin at alagaan natin sya para wala silang masabi sa tin…" Sinabi nya yun ng walang dudang kaplastikan… sinagot ko din sya nang walang dudang kaplastikan… Kinabukasan, di nya napigilang sabihin sa kin ang kamunduhang nasa isip nya. Buti na lang daw andun ako… yun din naisip ko… buti na lang andun sya…

Nagkitakita kami ni tukog at LJ kahapon. Inaasikaso kasi ni LJ ang papeles nya pa saudi. Drayber ng bus sa kompanyang pinapasukan ni Camel. Ayun, kwentuhan. Pilit na binalikbalikan ang kahapon. Kantyawan. Tawanan. Nakwento nya ang hirap sa mindanao at ang hirap ng isang ama na mawalay sa anak, at ang pagiging asawa na mawalay sa asawa…

Gaya ng dati, namasyal kami na walang ekstrang pera. Walang pakialam basta magkakasama lang kaming tatlo. E ano bang magagawa namin e gusto ni tukog maglakad.

Dapat daw magpaunlak ako at sa tagal na namin na hindi nagkita. Nadale ako. Isang daan lang ekstra ko pero hayaan na. Bumili na lang ako ng Zagu para sa aming tatlo. Regular lang, walang halong sago. Nabunot ko pa ang dalawang pisong natitirang coins ko. Nasa isip ko, wantutrihin ko na lang yung jip na sasakyan ko papuntang Buendia.

Pero ang mga zagung yun ang nagpahaba lalo ng kwentuhan. Nagpapaikot sa amin sa loob ng mall na di halatang walang pera. Nagpaboko kay tukog sa kanyang corruption sexperience… at sa mga kwento ng samahan na di ko nasaksihan…

Masaya kahit papano. Masaya kahit walang pera. Masaya kahit Zagu lang…

Posted by iamjay at 12:01 pm | permalink | Add comment